Eit torvtak kan´kje vara evig, veit du

Det er særleg to ting som kan øydelegge eit torvtak. Det eine er at deet veks tre på taket og røtene øydelegg det vasstette skiktet i taket. Det andre er at ein får sig på torva. Husa her i Sunnfjord har hatt bratte tak slik at dette siste kunne vere eit problem. Stallen på museet har hatt dette problemet.
Torvhaldet og torvhaldskrokane som skal halde torva på plass var i ferd med å rotne vekk og torva held på å sige. Dei dårlege delene vart då skifta ut og nye torvhaldskrokar og torvhald vart lagt på. Noko av neveren vart og skifta ut og taket er no sikra for mange nye tiår.
Torvhaldskrokane er laga av naturvaksen einer. Eineren er svært haldbar mot rote dersom han vert hoggen om vinteren.

Populært undervisningsopplegg

No er skuleåret på hell og meir enn 800 elevar og lærarar har vore eller skal vere med på undervisnings-opplegget vårt om bjørn i Sogn og Fjordane.
-Slitsomt, men veldig kjekt, seier Oddbjørg Hjelmeland som er nytilsett formidlingsleiar ved museet.
Alle skuleelevane har fått høyre om bjørnejakta for 2 år sidan som enda med at ein hannbjørn vart skoten på Vetlebreen i Fjærland. Men like interessant har det vore å høyre om korleis bjørnen lever i dag, og ikkje minst om kva tilhøve folk har hatt til bjørnen historisk her i fylket. Går ein eit par hundreår attende i tid var Sogn og Fjordane det mest bjørnerike området i landet. Rundt 1730 var det så mykje bjørn at det vart sett skotpremie på han. Dette førte til at han var mest utrydda i 1900. Sidan den tid har det ikkje overvintra binner her i fylket, og dei bjørnane som er observerte er einslege hannbjørnar på leiting etter make.
Sjølv om det snart er skuleslutt, betyr ikkje det at utstillinga stenger. Den vert ståande ut juli månad og alle er velkomne.

I rute (2)

Det er ikkje berre tilrettelegging og rydding av friluftsmuseet som er i rute. Til hausten skal vi ha ein utstilling som heiter nettopp det - I RUTE. Det er tekstilkunstnaren Brita Been som stiller ut på museet.

Med denne samtidsutstillinga vil vi setje nytt lys på våre tekstile skattar, invitere til å utforske eigne tradisjonar og slå eit slag for revitalisering av desse.
Brita Been viser i fotomontasje utvikling frå inspirasjon/idè, via arbeid med skisser/mønster og produksjon til ferdige teppe.

I husa i friluftsmuseet, som er eit tidsbilete frå ca 1850, er tekstilar av ulik kvalitet og bruksfunksjon ein viktig del av interiøret – og utstillinga.
I utstillingssalen blir det sett opp ein oppstadvev med renning der publikum kan prøve ulike garnkvalitetar i smett-teknikk, og finne ruteark og fargar for eigne mønsterkomposisjonar.

Utstillinga opnar laurdag 7. august og står ut september.